सकिएन मित्रहरु सकिएन,
अक्षर बचाउनै सकिएन ।

आजै विहान घरको छतमा उक्लेर
किताब खोलेको के थिएँ,
एक हुल चराहरु, 
मै माथिबाट गए,
चिर्विर गर्दै ।

हेरिरहेँ एकटकले, 
किताबका अक्षरहरु पनि पो 
सँगै उडेर गएछन 
चराहरुसँगै ।

खै किन हो !
बस्न पटक्कै मानेन, अक्षरहरु!
किताब भित्र कोचिएर ।
खाली खाली भयो पुस्तक

मलाई माफ गर्नु मित्रहरु
बसाल्न सकिन मैले अक्षरहरुलाई
उनिहरुकै स्थानमा
लेख्छु, उडेर भागिहाल्छ्न 
स्वतन्त्रता खोज्दै चराहरुसँग् |

खुल्ला आकाश, किताब र अक्षर 
सँगै बस्दारहेनछन,
अक्षर बचाउनै भए पनि म 
बन्द कोठ खोज्दै छु अचेल ।